Sport – sportowcy – opisy

Kolarstwo górskie

Jedną z odmian kolarstwa jest kolarstwo górskie, na które mówi się potocznie MTB. MTB z języka angielskiego jest to skrót od „mountains biking”. Kolarstwo górskie uprawia się na innym rowerze niż kolarstwo szosowe, bardzo popularnym z resztą rowerze górskim. Takie rowery różnią się nieco od rowerów górskich z supermarketu, bo są lepszej jakości i znacznie droższe niż te profesjonalne, ale mają podobne cechy jak szerokie opony z głębokim bieżnikiem. Kolarstwo górskie jak mówi sama nazwa uprawia się w terenie, gdzie są strome zjazdy, podjazdy i kręte ścieżki. Im trudniejszy teren tym lepsza zabawa. Bo tak naprawdę kolarstwo górskie może uprawiać każdy. Wystarczy rower górski nawet z supermarketu, choć niekoniecznie najtańszy, kask i odpowiednie miejsce do jazdy. Zapaleńców kolarstwa górskiego przybywa w Polsce z roku na rok. Amatorzy czerpią z tego wiele przyjemności. Dzięki sukcesom polskich zawodowców być może zwiększy się jeszcze bardziej zainteresowanie tym sportem. Wielkim sportowcem jest Maja Włoszczowska, która uprawia właśnie kolarstwo górskie. Maja zdobyła srebrny medal w Pekinie w 2008 roku na Igrzyskach Olimpijskich. Kolarstwo górskie rozwinęło się w latach 70 XX wieku. W 1979 roku skonstruowano pierwszy rower do jazdy górskiej w trudnym terenie z szerokimi oponami, bez błotników, bagażników oraz na zmniejszonych kołach do 26 calowych. Wcześniej głównie rowery miały koła 28 calowe.

Kolarstwo przełajowe

Kolarstwo przełajowe jest podobne do kolarstwa górskiego, ponieważ również jeździ się w trudnym terenie po różnych pagórkach i wąskich ścieżkach. Trasy w terenie obfitują w różne przeszkody. Kolarstwo przełajowe jest nieco podobne do szosowego ze względu na rower. Rower jest podobny do szosowego. Ma duże koła o średnicy 28 cali oraz gładkie, wąskie opony. Dodatkowo jest bardzo lekki i bez problemu przenosić. Jest to ważne, ponieważ w trudnym terenie na wytyczonej trasie bywa często tak, że nie da się przejechać danego odcinka. Wówczas kolarz zsiada z roweru, bierze go na plecy i przebiega tak część dystansu, aby potem z powrotem wsiąść na rower i dalej jechać. Jest to bardzo widowiskowe i ciekawe. Konstrukcja roweru przełajowego sprawia, że jest bardzo lekki i można bez większych problemów nieść go na plecach. Bardzo widowiskowo to wygląda, gdy kilku zawodników nagle zsiada z rowerów, zarzuca je na plecy i biegnie prawie bark w bark pod stromy pagórek. Kolarstwo przełajowe od górskiego różni się też tym, że kolarze mają serwis dostępny na całej trasie wyścigu. Natomiast kolarze górscy mogą dokonywać napraw tylko i wyłącznie w wyznaczonych sektorach. Poza tymi różnicami te dyscypliny są bardzo podobne. Za najlepszych na świecie w ostatnich kilkunastu latach uważani są Belgowie. W Belgii jest to prawie sport narodowy.