O nurkowaniu.

Możliwość zejścia w podwodny świat i podejrzenia go, ekscytowała nas od dawna. Świat tak kompletnie różny od naszego, wydający się być na wyciągnięcie ręki. Niestety nie dane jest nam poznać wszystkich tajemnic głębi, jednak w większość udaje nam się wniknąć. Możliwość tę dał nam pan Jacques Cousteau, który wymyślił aparat powietrzny. Pomimo tego, iż nurkowanie jest bardzo popularne i przecież tak pouczające i niesamowite, wielu wciąż uważa sport ten, za coś niebezpiecznego a wodne środowisko  mają za wyjątkowo niesprzyjające. Nurkowanie wcale nie jest tak niebezpieczne jak nam się wydaje, wręcz przeciwnie wciąż udoskonala się sprzęt, który ma coraz lepiej nas ochraniać. Aby zapisać się na kurs należy zrobić odpowiednie badania lekarskie. Kurs taki nie trwa długo. Czas ten to 5 dni, podczas których, odbywają się wykłady przygotowujące merytorycznie nurka, oraz specjalne nurkowania z instruktorem. Nurkowanie zawsze powinno wykonywać się w parze z innym nurkiem, ze względu na bezpieczeństwo oraz wymogi formalne. Wymóg ten nie obowiązuje kiedy mamy do czynienia z nurkowaniem rekreacyjnym. Istnieje kilka typów nurkowania jak: snorkeling (unosząc się na wodzie obserwujesz świat podwodny przez specjalny sprzęt ABC), freediving (czyli nurkowanie bezdechowe, na wstrzymanym oddechu), płetwonurkowanie (rekreacyjne do głębokości 40 metrów), techniczne- dekompresyjne (skomplikowane, dla osób o bardzo dobrym stanie zdrowia, przekracza się bowiem limity rekreacyjne w głębokości i czasie pobytu pod wodą), wrakowe (penetracja zatopionych wraków), jaskiniowe (penetracja zalanych korytarzy, jaskiń, bez możliwości pionowego wynurzenia się, często daleko od wyjścia, należy posiadać specjalne umiejętności), komercyjne (zawodowe, prace podwodne, bardzo trudne i skomplikowane dla ludzi posiadających specjalną legitymacje i dokumenty), saturowane (poziom gazu obojętnego wchłoniętego przez organizm nurka, pochodzącego z mieszaniny oddechowej, osiąga tu największą dla danego ciśnienia zewnętrznego zawartość). Podstawowy sprzęt nurka to: sprzęt ABC (płetwy, maska, fajka), butla ze sprzężonym powietrzem lub innym gazem, automat oddechowy umożliwiający swobodne oddychanie, kamizelka wypornościowa lub skrzydła do regulacji pływalności, skafander nurkowy mokry bądź suchy, ciężarki ołowiane, komputer lub tabele nurkowe, głębokościomierz, manometr określający ilość czynnika oddechowego w butli, oświetlenie (latarka nurkowa, lampa HID), narzędzia tnące. Jest to jednak drogi sport. Cena kursu podstawowego wynosi ok. 1000 do 2000 zł.

Śnieżna przygoda.

Snowboard.

Dla kochających śnieg i szybką, efektywną jazdę idealny będzie snowboard, a właściwie snowboarding (snowboard to nazwa deski). Sport ten jest bardzo młody, gdyż powstał w roku 1964. Pewnego zwyczajnego, zimowego dnia w Muskegon w stanie Michigan, Shermann Poppen próbował zająć czymś swoje dzieci. Zaczął więc wymyślać im różne atrakcje, takie jak dwie narty związane w jedną. Dzieci świetnie się bawiły a Poppen postanowił zarejestrować swój wynalazek w biurze patentowym. W latach 1966-67 sprzedano pierwsze 100 tysięcy snurferów. Na takim to snurferze postanowił poeksperymentować w 1968 roku 14 letni Jake Burton Carpenter. Ulepszył on deskę przymocowując do niej ruchome pętle na stopy. Kolejną postacią, która zapisała się w historii snowboardingu jest Dmitrije Milovich. Zaprezentował on, na przełomie lat 1969 i 1970, deskę ze sztucznego tworzywa. W roku 1975 Milovich założył firmę produkującą deskę „Wintersick”, jednak ich droga cena szybko doprowadziła firmę na skraj bankructwa. Te małe kroczki prowadziły do powstania pierwszej prawdziwej deski snowboardowej, za której twórcę uważa się Toma Simsa. W latach 70 razem z Chuckiem Barfootem budował deski do surfingu i skateboardingu. Swoją pierwszą deskę skonstruował w latach 70, a 1977 zbudował pierwszą laminowaną deskę z drewnianym rdzeniem. W 1981 roku odbył się pierwszy na świecie konkurs snowboardowy, w Leadville, na którym to zwyciężył Sims. Jednak władze zakazały snowboardzistom korzystania z stoków narciarskich i tak zaczęła się ich powolna walka o swobodne uprawianie sportu. Snowboard dzieli się na 3 główne grupy: Alpin (konkurencje zjazdowe i slalomy), Freeride (jazda poza wytyczonymi trasami, często w bardzo trudnym terenie), Freestyle (akrobatyczne ewolucje wykonywane na różnego rodzaju przeszkodach).