Woda jest substancją ciekłą, którą można pić lub w niej pływać wszystko zależy od tego jak bardzo jest ona czysta. Jeśli chodzi o wodę w basenie musi być ona bardzo czysta jednak nie nadaje się do picia, ponieważ dodawany jest do niej chlor. Jest to nic innego jak rodzaj substancji chemicznej, która ma charakterystyczny zapach i smak. Nikt nie lubi chloru, ponieważ nie miło pachnie i zawsze pozostawia ten nie miły zapcha na skórze i włosach. Chlor jednak jak najbardziej musi być obecny w tego typu wodzie, ponieważ jego zadaniem jest niszczenie zarazków. Na basenie jest ich wiele tym bardziej, że ludzi jest sporo, każdy dba o siebie inaczej, czyli mniej lub bardziej poza tym bardzo szybko brudziłaby się woda w basenie a chlor temu przeciwdziała. Poza tym woda ta jest tak czysta, ponieważ jest ciągle oczyszczana. Dla bezpieczeństwa i higieny nawet trzeba pływać w czepku po to, aby włosy nie znalazły się w wodzie lub w odpływie takiego basenu. Jak widać woda w basenie należy do wyjątkowo czystych, tym bardziej, że tylu ludzi z niej korzysta.

Taniec

Dziedzina sztuki. Taniec jest najprawdopodobniej najstarszą spośród wszystkich dziedzin sztuki. Ponad wszelką wątpliwość, jest w naturze człowie­ka najsilniej zakorzeniony. Niemal każda ludzka istota posiada wrodzone poczucie rytmu. Aby od­powiednio powiązać rytmiczne ruchy w taniec, wystarczy ludzkie ciało. Taniec może być przyjemnością lub sztuką, zaś w wielu kulturach traktowany jest jako rytuał, nie­zbędny dla przetrwania określonej społeczności. W tańcu ludzie oddają hołd bóstwu bądź wykonują czynności magiczne w celu wywołania pożądane­go zjawiska – naśladując w tańcu padający deszcz tancerze pragną na przykład wywołać obfite opady. Taniec rytualny ma w sobie silny ładunek emocjo­nalny i nierzadko przechodzi w trans, bądź wywo­łuje religijne uniesienie, któremu towarzyszą nie­samowite wizje. Wspólny taniec może także symbolizować jed­ność konkretnej społeczności. Młodzi ludzie, na przykład, poprzez taniec wyrażają przynależność do grupy, a jednocześnie podkreślają jej odrębność w stosunku do reszty społeczeństwa. Duże metropolie również mogą się poszczycić swoją kulturą taneczną. Francuski taniec paryskiej ulicy, apache, był przez krótki czas niezwykle popularny jako atrakcja turystyczna, natomiast tango – taniec stworzony w ubogich przedmie­ściach Buenos Aires – zrobiło oszałamiającą karie­rę w eleganckich salach balowych.